Wat Liedevin met dit boek wil bereiken

Er staan momenteel verassend veel initiatiefrijke, krachtige, mensen op die simpelweg tot actie overgaan. Niet het persoonlijk geldelijke gewin staat daarbij voorop maar duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid. Een nieuwe integratie van zingeving en zelfrealisatie met de wens als individu bij te dragen aan ´de betere wereld´. De beschikbaarheid van nieuwe technologie zoals sociale media draagt vervolgens een steen bij . Door de verbinding met zingeving gaat het deze mensen niet om de vraag ´wat hou ik er aan over?’ maar om ‘welke bijdrage kan ik leveren?’ Hun acties komen uit het hart en blijven daarom niet ongemerkt. In tegendeel deze slaan vaak goed aan en kenmerken zich door de verbluffende eenvoud en resultaten die ontstaan door gedeeld enthousiasme.

Het individu aan zet

Dat we op een punt waren aangekomen waarop de uniciteit van het individu belangrijk terrein wint ten opzichte van grote organisaties en overheden is algemeen bekend. Maar nu het individu dus echt aan zet is, en zich verbindt met wat hij of zij als maatschappelijk, sociaal en economisch wenselijk beschouwt, oogt dit als een keerpunt. Een nieuwe tijd waarin het nemen van verantwoordelijkheid bovenaan staat is aangebroken.

Spiegel van de tijdgeest

Liedevin wil de lezer deze mensen laten kennen, herkennen en erkennen. Simpelweg omdat hun acties de moeite waard zijn en anderzijds omdat zij de spiegel zijn van die nieuwe tijdgeest.

Open Source, Crowdfunding en Co-creation

Hier bij Stand Up Inspirations zie ik ze. Ze hebben een project en vragen anderen mee te doen. Mensen die iets gedaan hebben en hun ervaring delen. Mensen die los van grote organisaties, los van bestaande conventies, met gebruikmaking van nieuwe technieken (in ieder geval sociale media) doen wat hun inspireert. Die niet wijzen maar zelf in actie komen. Die subsidie een vervelende overheidsbemoeienis vinden. Die iets doen waar anderen enthousiast van worden. Al snel merkte ik dat de wereld die achter de verhalen zit ook te maken heeft met het in overvloed delen van waar je over kan beschikken. Open Source, crowdfunding en co-creation zijn bij Stand Up Inspirations levende termen!

Er is een brug te slaan

Naarmate mijn enthousiasme groeide begon ik hier over te praten. Al snel bleek dat iemand  als Marius Ernsting deze opkomst niet ziet.  Evelien Tonkes blijkt in haar statistieken deze mensen niet mee te tellen. Ik besloot die brug te slaan.

Het begint met het live-blog

Dat wat er in Stand Up Inspirations gebeurt is over te brengen. Niet door met grote woorden de kleine initiatieven de hemel in te prijzen maar door simpel de mensen te portretteren die het doen. Eenvoudige portretten die iets zeggen over, drijfveren, hoe anderen enthousiast zijn geworden, wat ze voor elkaar hebben gekregen. Kortom de mensen waar het over gaat vertellen hun eigen verhaal. Dat is begonnen met live verslag te doen van Stand Up Inspirations. 16 januari ’12 is de volgende !  Meldt je op tijd aan. Klik hier voor een filmpje 5329150436_b4c201e1c6.jpg

Op eerste kerstdag 2004 trokken dieren diep het land in. Stel je vraagt er een naar de reden van zijn vlucht. Zou die dan gezegd hebben dat er zo meteen een vloedgolf aankomt ? Dat die golf het land zal overspoelen en heel veel mensenlevens zal gaan kosten. Dat lijkt niet zo waarschijnlijk. Toch zat de vlucht in zijn systeem. Iets had hem gewaarschuwd en misschien zijn dieren net als mensen wel gewoon kuddedieren.

Het G-woord

Hetzelfde is aan de hand met de Eurocrises. We denken met zijn allen dat het om de crises gaat. Maar het is slechts een symptoom. Het is de vlucht voor iets groots. Voor iets dat veel groter is dan die Euro-ellende. Het heeft met het G-woord te maken of liever gezegd met het ontbreken daaraan. De G van Groei. Het is de toverformule geweest waardoor elke boom de afgelopen decennia in de hemel heeft kunnen groeien. G betekent een voorschot nemen op de toekomst. En dat werkt zolang het waar is. Simpele vraag: Zou er een überhaupt een Eurocrises zijn als we wisten dat de economische groeicijfers voor volgend jaar allemaal in de plus stonden ? Nee, we voelen het aan ons water ! De komende jaren is er geen groei. En dus zien we geen toekomst. Althans niet de toekomst waarmee wij uit het verleden verwend zijn. En wat doet een systeem dat weet er geen toekomst is ? Dat gaat zichzelf reinigen. Dat gaat zijn overbodige ballast overboord zetten. Dat stuurt ons op de vlucht. Dat gaat zich klaar maken voor de Tsunami. Maar wat is dan de Tsunami ? Is dat die onvermijdelijke krimp ? Of is het opnieuw groter ?

De oorzaak van het ontbreken van Groei

Want als er onder de eurocrises het ontbreken aan groei ten grondslag ligt, wat ligt er dan onder het ontbreken aan groei ? Dat wordt lastiger. Het ontbreken van groei wordt nu wel erkend. Het G woord mag voorzichtig worden uitgesproken. Maar wat er onder het ontbreken van groei ligt dat wordt vooral ontkend. We weten dat het er is, we vluchten er zelfs voor, maar we willen het niet zien.
Het is de aardbol die uitgeput raakt, het is het klimaat dat op hol is geslagen, het zijn de wereldvoedselprijzen die de pan uitrijzen, het is het politiek-economische systeem dat geen antwoord weet op de vragen van vandaag en die van morgen. We weten het maar al te goed en toch is de ontkenning groter dan ooit.

Een toekomst zonder groei is een nieuwe economische orde

Gelukkig is daar de Eurocrises. Want er is iets wat ons van de dieren onderscheidt. Wij kunnen praten. En daardoor kunnen we onderkennen wat er aan de hand is. Alleen door het onder ogen te zien gaan we anders handelen. Als we dat doen zetten we het oplossen van de Eurocrises in het licht van nieuwe toekomst. Een toekomst die niet is gebouwd op de mislukte hypotheek van de groei. Dat is een nieuwe economische orde. Hoe die er uit ziet weet nog niemand. Wat we wel weten is welke woorden we er aan kunnen verbinden. Woorden die zij die vluchten allang niet meer durven uit te spreken; vrede, veiligheid, verdraagzaamheid en duurzaamheid.

Overal meer vrijwilligers behalve bij de politie

Het aantal vrijwilligers bij de politie moet en kan omhoog, zo liet minister Opstelten deze week weten. Maar liefst 5000 in 2015. Als je bedenkt dat Nederland het meeste aantal vrijwilligers heeft van alle Europese landen, bijna de helft van alle volwassenen doet het, dan moet dat niet zo moeilijk zijn. In dit Europese jaar van de vrijwilliger hoor je het op menig congres. De vrijwilliger is niet meer uit het maatschappelijk systeem weg te denken. Bovendien verzetten die 6 miljoen vrijwilligers samen zo´n slordige 20 miljard euro aan werk. Dus daar kan ik in deze tijd van zuinig zijn en die eeuwige roep om meer blauw op straat wel een graantje van meepikken, zo moet de minister gedacht hebben. Maar helaas voor hem is de werkelijkheid anders. Terwijl overal in de samenleving de vrijwillige inzet stijgt loopt die bij de politie juist terug.

Geld staat niet meer op één

Vroeger ging men werken omdat er geld verdiend moest worden. Geld was nummer één. Omdat daarvoor arbeid nodig was stond die direct daarna op twee. Tenslotte is er een mens voor nodig om die arbeid te verrichten. Daar is nummer drie. Natuurlijk werd in de loop der tijd de mens belangrijker, meer hoofdarbeid, meer ideeën en creativiteit. Maar dat deed aan de volgorde der belangrijkheid niets af. De afgelopen jaren is dit langzaam maar heel zeker veranderd. Mensen begonnen te doen wat hun het best ligt, wat het meest pleziert en energie geeft. Kortom wat bij de authentieke, unieke, persoon past. Hoe unieker de betekenis die alleen die persoon ergens aan kan toevoegen hoe hoger de beloning. Niet langer staat geld op één. Nee de mens, die betekenis toevoegt, staat nu voorop.

De opkomst van de Betekeniswerker zonder Inkomen

Met deze eerste golf is de revolutie niet gestopt. Betekenis toevoegen blijkt zo goed bij ons te passen dat we het zelf zonder geld willen doen. Dit fenomeen laat zich allang niet meer vatten onder de term vrijwilligerswerk. Deze vloedgolf is zo hoog dat hij een eigen naam verdient. Betekeniswerker zonder Inkomen(de BI-er) lijkt een betere term voor deze snel opkomende nieuwe soort. En die voegt zich bij zijn gelijken. Bijvoorbeeld bij die zelfregisserende burger die steeds minder overheid, steeds minder instituties nodig heeft om zijn sociale en maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen. Die lokale netwerken opzet waardoor er sociale cohesie ontstaat, kinderen veilig naar school gaan, voedsel uit gemeentetuinen komt of die zoiets als werkloosheid of eenzaamheid niet meer toestaat in zijn wijk. Dat lossen we immers samen wel op.

Internet maakt betekenis consumer run

Wat deze soorten met elkaar verbindt is het wapen waarmee deze revolutie zijn strijd wint. Het internet . Meer in het bijzonder de sociale media. Oftewel zonder tussenkomst van de grote organisaties kan iedereen zijn wens om zin te geven, betekenis toe te voegen, onbegrensd met anderen delen. In de Arabische landen worden er revoluties mee gewonnen, in het westen is het de nieuwe coalitie om zonder tussenkomst van professionals, gewoon met elkaar, de verbinding te leggen die nodig is om de samenleving heel te houden.

Wat moet de politie doen ?

Bekijk het profiel van de politievrijwilliger en zie dat het precies van de oude economische orde is. Juist in een strak geleide organisatie als die van de politie staan de regels voorop. Het werk dus. De mens (en de betekenis die hij graag wil toevoegen) dwarrelt daar ergens onherkenbaar achteraan. Behalve een eerder afgewezen sollicitant met de droom ooit nog eens agent te worden, of die enkele uniformfetisjist, wil geen zinnig mens vrijwilliger bij de politie worden. Dus; politie voeg je naar de nieuwe economische orde ! Zet niet langer je organisatie voorop maar je betekenis! Al die mensen die nu zijn aangesloten bij een amberalert, die nu al talloze burgerinitiatieven nemen, die staan voor hun wijk en buurt, zullen zich aangesproken voelen. Dan praten we niet meer over een futiele 5000 vrijwilligers. Nee, dan gaat het over een nieuwe toekomst. Een toekomst waarin de professionals het kader vormen waarin een paar honderd duizend betrokken burgers de gigantische betekenis van veiligheid en verdraagzaamheid aan de samenleving in gezamenlijkheid toevoegen.

Beeldvorming

Vlak voor de grote vakantie staken scholen, gemeenten en maatschappelijk makelaar Cardanus de koppen bij elkaar.  Na de zomer wordt de Maatschappelijk Stage verplicht maar leerlingen zien dit niet als een kans maar als een verplichting.  Hoe maken we dit fenomeen aantrekkelijk,  hoe laten we zien dat het een kans is voor je persoonlijke ontwikkeling ? En,  hoe zorgen we dat het uitgangspunt ‘de stagiair van nu is de vrijwilliger van de toekomst’  gaat leven ? We zetten Maatschappelijke Stage neer als een merk.  Een merk met een uitstraling.  MAS-Amstelland is fun en je hebt er wat aan !  Zo werd het idee van de klinkende kick off geboren.

Lange Frans

Rapper Lange Frans bleek een goede keuze.  Hij combineerde rap met korte interviews met leerlingen en wethouders.  In die swingende sfeer kwam de boodschap als vanzelf binnen.

Ook in uw gemeente ?

Liedevin is als interimmanager van de vrijwilligerscentrale nauw betrokken geweest bij deze kick off.  Een ervaring die graag gedeeld wordt.  Reageer als u interesse heeft een om ook in uw gemeente, bij uw school, Maatschappelijke Stage positief te labelen.  In dit filmpje vertelt een van de stagiairs over haar ervaringen.

In een zaaltje in Utrecht denken tijdens het derde nationale participatiedebat een vijftigtal participatiedeskundigen dat de wereld om hen draait. Op haar beurt draait de wereld precies de andere kant uit. Binnen vindt de voorzitter van de Vereniging Nederlandse Organisaties Vrijwilligerswerk Marius Ernsting dat de overheid geen voorschot mag nemen op het altruïstisch overschot. Hij bedoelt dat vrijwilligers niet het werk kunnen en mogen doen van professionals die nu worden weg bezuinigd . Buiten geven actieve, zelfregisserende burgers, op allerlei manieren blijk van medeverantwoordelijkheid voor de samenleving. Binnen denkt een hoge beleidsambtenaar van Binnenlandse Zaken dat de overheid nog wel degelijk grip heeft (of weer kan krijgen) op die participerende burger. Buiten stemt inmiddels bijna de helft van de bevolking op een anti-overheidspartij.

Juist in Venlo (of all places)

Terwijl binnen de vraag aan de orde is of er grenzen zijn aan zelfsturing blijkt nota bene in de hoofdstad van PVV land, het onvolprezen Venlo, de zelfsturing prima te werken. Burgers willen daar voor burgers zorgen. Doen dat op hun eigen manier en vragen professionele ondersteuning als dat nodig is. En dat blijkt, wat een godslastering, wel eens minder het geval te zijn dan er binnen gehoopt wordt. Kortom terwijl buiten de improvisatiemaatschappij zich langzaam, maar heel zeker, ontrold, sluit men binnen de luiken.

Weinig verschil met de Arabische lente

Snappen we dan niet dat de samenleving in hoog tempo aan het veranderen is ? Hadden we het eerder nog over de afbrokkelende macht van de overheid nu rammelen zelfs de fundamenten. Misschien is er niet zo een heel groot verschil tussen de Arabische lente en de Nederlandse herfst. Brak de facebookrevolutie daar hele regimes af hier is het de nieuwe coalitie om zonder overheid of professionals, gewoon met elkaar, de verbinding te leggen die nodig is om de samenleving heel te houden.

Singles zijn niet zielig

Het aantal alleenstaanden neemt toe. Rondom deze groep is een ware datingmarkt ontstaan. Ten onrechte worden singles maar al te vaak gezien als mensen waarbij iets ontbreekt. Zij hebben niet de liefde van hun leven en dat moet worden opgelost. Dit terwijl ook maar een op de vier mensen met een langdurige relatie zegt daarin gelukkig te zijn.

1001 mogelijkheden

Veel singles. Veel bedrijven die op zo´n opkomende markt inspelen. De afgelopen tien jaar zagen we een enorme opkomst van de datingsites. Inmiddels is dit een woud van gespecialiseerde datingsites. Begon het met hoger opgeleiden , voor ouderen, of juist jongeren. Inmiddels kan de vegetariër, de gothic of de fetisjist ergens terecht. Zoekt u een one night stand of liever een romantische afspraak? Bent u senior? Zoekt een andere senior in uw wijk? Dan is Senior-Buurt-Dating iets voor u. Elke site heeft nu zo zijn specialisme. Elke single zijn eigen niche. Zoals de liefde zijn wetten kent zo kent ook de markt zijn regels. Als het niet lukt zoekt de markt de randen op. Krijgt de single nu aangeboden wat bij hem of haar past? Het tegenovergestelde is eerder waar. Hoe meer variatie hoe groter de datingmoeheid. Ook dat is wet van de markt. De markt is uit op het snelle geld en daarom op het snelle effect. Platheid is het gevolg. Singles willen een partners dus organiseren wij iets om ze met
elkaar in contact te brengen. Handig en slim maar zo langzamerhand wel uitgewerkt.

Een relatie kan je niet fixen

Eigenlijk zeggen al die sites: Jij hebt een probleem en wij lossen het op. Maar in de liefde gelden heel andere wetten. Een relatie kan je niet even regelen. Het is iets wat ontstaat. Waardering voor jezelf is de basis voor wat je weg kan geven aan een ander. Single-zijn is geen probleem. In tegendeel het is een fase van je leven waarin je zelf het beste leert kennen.

Exclusieve avond met Marian Mudder

Daarom hebben netwerker Frans Huissen en evenementenorganisator William Appelman iets bedacht dat anders is. In het prachtige landgoed Duinlust bij Overveen staat de champagne klaar op 18 september. Een heerlijke exclusieve avond over de liefde. Marian Mudder is hun speciale gast.  Zij zal vertellen over haar boek Een minnares als Eva. Op een leuke, hilarische wijze zien verhaald zij hoe Eva valt op foute mannen. Dat verandert pas als zij wat over haar zelf leert.

Gasten kunnen zich aanmelden op www.liedevinsinglediner.nl .

Hij neemt je mee in zijn coloured music-pianospel en geeft zijn visie op de duurzaamheid van de mens:

Vraag niet waarom, creëer en leer

“Het is niet gemakkelijk, het is niet moeilijk, het is zoals het is en het komt goed, als we maar doorgaan met wat we voorhanden hebben om te creëren en het niet erg vinden, dat het met enige destructie gepaard gaat. We zijn nog maar aan het begin van onze eigen duurzaamheid”.

Er is tevens een schilderijenexpositie van abstracto-impressionistische kunstenaars. Entree bedraagt 15 euro.    Aanmelden.

kunstenaar Jan Holtrop aan de piano bij het Liedevin Diner van 14 mei